Nee, ik ben er niet mee opgevoed

18 september 2019
Delen via:

NOU EN!

Pas voor de tweede poging van Maarten van de Weijden, om de Elfstedentocht te zwemmen las ik een interview met hem waarin werd gevraagd of hij religieus is. “Nee, ik ben er niet mee opgevoed” was zijn antwoord.

Wat een vreemd antwoord vond ik dat. Een man van 38 die dus al minstens 20 jaar niet meer wordt opgevoed en de mogelijkheid heeft om de wereld te ontdekken, zijn persoonlijkheid verder te ontwikkelen, zijn eigen normen en waarden aan te hangen en zijn weg te zoeken en vinden in het leven zegt “ik ben er niet mee opgevoed”.

Je moest eens weten waar ik allemaal niet mee ben opgevoed. Ik ga je daar niet mee lastig vallen, maar het heeft mij aan nogal wat ontbroken in mijn opvoeding. Ik ben inmiddels bijna 60 en natuurlijk draag je je opvoeding altijd met je mee, maar ik heb ook geleerd dat je als je groot aan het worden bent of een volwassen leven leidt om verder te kijken dan je eigen opvoeding.

Om je blik te vergroten, om nieuwe dingen te doen, nieuwe werelden te ontdekken, kan leren om anders naar de ander en naar jezelf te kijken en een deel van je opvoeding achter je kan laten. Dus eruit mee te nemen wat nuttig of kostbaar voor je is en achter je te laten wat niet bruikbaar is of je te veel beperkt in je leven. Hoe heerlijk is het om een zekere vrijheid te ervaren, in het leven dat je leidt en je eigen weg te vinden, in voor- en tegenspoed, met vallen en opstaan.

En dan gaat het om grote en kleine dingen. Bij ons thuis aten we vroeger elke dag aardappels, groente en vlees. Dus ik ben niet opgevoed met rijst en pasta, met ovenschotels en bijzondere salades, maar ik heb bijgeleerd en kook gevarieerd, Hollands, Indisch, Spaans, Mexicaans, Italiaans etc. Ik ben ook niet opgevoed met het idee dat meisjes ook kunnen studeren en dat vrouwen kunnen moeder zijn en carrière maken tegelijk. Maar ook al ben ik daar niet mee grootgebracht, ik heb het niet als een belemmering gezien dat ik geen ambities heb meegekregen.

En zo is het ook met geloof en kerk. Misschien ben je er wel mee opgevoed, maar zegt het je niets meer en heb je het losgelaten. Of misschien is het andersom en kom je uit een atheïstische achtergrond, maar heeft het geloof je toch op de een of andere manier gegrepen en niet meer losgelaten. Of misschien heb je een Moslim achtergrond en ben je daarmee opgegroeid, maar ben je op een gegeven moment in aanraking gekomen met Christenen en vond je iets in het Christendom dat je zo raakte dat je Christen bent geworden en de Islam achter je hebt gelaten, zelfs als dat betekende dat je je familie kwijtraakte.

Wat ben ik blij dat we niet vast zitten aan onze opvoeding. Ja, we nemen hem altijd mee, ons leven lang. Je opvoeding kun je niet uitgummen of vergeten, maar je kunt wel kiezen hoe je omgaat met de last of de lust die opvoeding heet.

En ook naar de volgende generatie geldt hetzelfde. Ook als opvoeder wil je bepaalde normen en waarden overbrengen aan je kinderen, je leeft ze voor, je praat erover, je leert kinderen van alles aan. Maar ook zij zullen bij het volwassen leven keuzes maken wat uit hun opvoeding ze mee nemen in hun volwassen leven en wat ze inruilen voor andere opvattingen. Gelukkig is het niet zo dat we robots voortbrengen, die alleen meenemen wat ze uit de opvoeding hebben meegekregen. Geen klonen van ons, maar verantwoordelijke mensen, die soms door schade en schande hun eigen keuzes maken in hun eigen leven.

Betekent ook dat als ze bij jou komen met commentaar omdat ze vinden dat er van alles in hun opvoeding niet oké is en dat ze niet hebben geleerd wat ze volgens hen wel zouden moeten leren je ook tegen hen kunt zeggen: ‘Je bent er niet mee opgevoed, nou en, wat belet jou om op zoek te gaan naar wat je verder nodig hebt of nog leren moet’.

Wow, een serieuze blog vandaag. Met blogs ben ik ook niet opgevoed en ook niet met zoveel diepgang, maar vandaag kies ik er even voor en volgende keer misschien weer wat meer luchtigheid.

 


 PUURvandaag boekentip

familie‘Het geheime recept voor familie’ van Katherine Reay is een roman over twee zussen en hun passie voor koken. Wat is belangrijker: de band met je familie of je eigen dromen achterna gaan?

 

Reacties (2)

  • C.Y. schreef:

    Fina, dankjewel voor je heldere en verhelderende kijk op de uitspraak van Maarten!
    Het leven is te kort om te blijven hangen in de dingen waarmee we zijn opgevoed; is de voedingsbodem voor kortzichtigheid.
    Misschien kan óók Maarten z’n blik en kijk op het leven eens verruimen; knapt ’n mens van op en is verrijkend voor nu en later! 😉

  • Marielle de Jong schreef:

    Erg mooi. Onze buurvrouw met wie ik van de week voor het eerst mocht bidden: zei hetzelfde: ik ben er niet mee opgevoed, bidden kende ze nog wel.. alleen heeft ze daar dan wel een ander plaatje bij…nu hoop ik dat ik nog eens mee mag kleuren…

    En ik heb eens tegen iemand gezegd met wie ik alleen maar had gepraat over het blousje dat ik aan het passen was en dat voor mijn doen een beetje gek/ gewaagd of anders was:” doe eens gek, ga geloven.” Zij was er niet mee opgevoed, haar oma wel.. en op de een of andere manier gebruikte God mij toen denk ik om mijn geloof eens onder woorden te brengen tegen iemand die niet geloofde. Toen zei het meisje: ik geloof dat ik toch eens met oma mee ga naar de kerk.. Ik heb haar nooit meer gezien, maar altijd het idee gehad dat daar voor haar misschien iets begon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *