Samen kerst vieren

21 december 2019
Delen via:

Samen delen

Of je christen bent of niet, de opvoeding van je kinderen is niet waardenvrij. Waarden en normen die je door wilt geven aan het volgende geslacht zijn soms waarden waarmee je zelf bent grootgebracht of normen waarvan jij in jouw leven de waarde in bent gaan zien.

Zo leerden wij onze kinderen al jong om om te zien naar elkaar. In een gezin met 5 kinderen, kun je ook haast niet anders, samen delen met je speelgoed, soms je kamer samen delen, soms de kleding aan van een oudere zus, die nog wel een ronde meekon (die kleding bedoel ik en die zus natuurlijk ook).

Ook was het bij ons gebruikelijk dat je af en toe een klasgenootje te spelen of te eten vroeg die niet je vriendinnetje was, maar die niet zo vaak gevraagd werd. Het was dan fijn voor dat kind dat ze ook een afspraakje had en bij iemand mocht spelen. En als dat spelen niet zo goed ging, dan was er altijd wel een zus die zin had om met deze gast een paar uurtjes op te trekken.

Natuurlijk hoefden ze niet alles te delen. Je knuffels waren van jezelf, je bed ook, sommig speelgoed hoefde je niet te delen, omdat je er zo heel erg aan gehecht was of er zelf heel lang voor had gespaard. Ook je bril kreeg je nooit tweedehands en schoenen meestal ook niet.

Schoenendoosactie

Verder hebben onze kinderen jarenlang meegedaan met de schoenendoosactie. Een actie georganiseerd door scholen of kerken rond de kerst, zodat kinderen die niets hebben ook een cadeau krijgen met Kerst. Elk kind versierde een schoenendoos voor een leeftijdsgenoot in een arm land. Ik vulde dan de doos met nuttige dingen, zoals shampoo, tandenborstel en tandpasta, potloden, schriftjes en dergelijke. Van de dochters vroegen we zelf om er dan een knuffel en een ander speeltje in te doen, uit hun eigen verzameling.

Met vijf kinderen vond ik het altijd een hele organisatie en behalve dat het tijd en energie kostte, kostte het met ook geld om schoolspullen en verzorgingsartikelen te kopen. Maar goed, het was gezellig om er met elkaar mee bezig te zijn, ik moest natuurlijk het goede voorbeeld geven en de kinderen leerden om iets over te hebben voor kinderen die het niet zo goed hadden dan zijzelf.

Het kiezen om iets van zichzelf in de doos te stoppen ging de een wat makkelijker af dan de ander. Van sommige spullen hadden ze sowieso te veel, zoals knuffels, maar ook kleine puzzeltjes of spelletjes, waar ze toch niet zo veel naar omkeken, en verdwenen makkelijk in de schoenendoos.

Even slikken

Tot één van de kinderen een dure zeemeermin-Barbie in de doos wilde stoppen, die verkleurde als je hem in het water stopte. Toen moest ik wel even slikken. Voor ons doen was dat een duur cadeau voor haar geweest, waar we lang naar gezocht hadden. Ze was er heel blij mee geweest en nu stopte ze hem zonder enig centje pijn in de doos. Ik wilde er wat van zeggen in de trant van ‘weet je wel hoeveel die Barbie heeft gekost’ en ‘hij is nog bijna helemaal nieuw’.

Gelukkig heb ik dat niet gedaan. Ik heb gezegd dat ik dacht dat het kindje die hem zou krijgen er vast heel blij mee zou zijn. Ik schaamde me enigszins voor mijn eigen reactie en was blij dat ik hem binnen had gehouden. Het was voor mij een goede leerschool, ‘je geeft het beste wat je hebt aan de ander’. Pas had ik het er nog met haar over. Ze wist er zelf niets meer van, maar eraan terugdenkend was ze wel trots op haarzelf dat ze dit had gedaan en moest erg lachen om mijn moeite met haar daad.


PUUR!vandaag boekentip

delenIn het najaarsnummer van PUUR! Magazine staat het thema ‘samen’ centraal. Het najaar is de tijd van samen. Samen eten, feesten vieren, knus naar binnen. Een groot interview met Cocky Drost, die als relatietherapeut alles weet over de uitdagingen van samenzijn, en die samen met haar zussen muziek maakt. Een fotoreportage over bijzondere groepen mensen. Natuurlijk aandacht voor familiebanden en relaties. En: wat als je juist single bent?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *