Auteur:
Publicatiedatum:
1 week geleden

Ik (ver)ga…

Na een onrustige nacht, ontwaak ik deze zaterdagochtend al bijtijds! Niet heel uitzonderlijk in mijn geval maar toch.

Het stormt van binnen en ik bid in gedachten een stil gebed tot God:

Help mij Heer, ik verga, red mij en trek mij omhoog – laat mij niet (verder) wegzakken in mijn diepe bodemloze put!

Ik herken en voel mij op dit moment net als Petrus (zie Mattheus 14:30), overmoedig en voortvarend in mijn denken, snel met mijn woorden (menig keer té snel) maar als het éénmaal op daadkracht aankomt, o wee…, dan krabbel ik al snel terug! Bang en angstig voor wat er wellicht had kunnen gebeuren als ik wel de sprong in het diepe water genomen had!

Lekker veilig toch, denk ik bij mijzelf – geen gevaar opzoeken, maar je op het juiste moment terugtrekken! Nu hoef ik in ieder geval niet bang te zijn dat de stormen mij overspoelen en meesleuren!

Want stel je voor dat…en wat dan?!?! Je kent ze wel, de vragen naar de bekende weg!

Altijd (over)bezorgd en gespannen voor het onbekende, grijze gebied! Datgene waar je geen grip op hebt, géén anker waarop je terug kunt grijpen…

O ja, is dat zo, denk ik nu bij mijzelf, heb je echt géén anker waar je in je nood op terug kunt grijpen?

Al bezinnend komt de tekst uit Jesaja 43 als vanzelf in mijn gedachten op:

Moet je door het water gaan, – Ik ben bij je ; of door rivieren, je wordt niet meegesleurd! Want Ik de Heer, jouw God, die jouw geschapen en gevormd heeft, de Heilige van Israël, Ik zal je redden

Whauhh!!! Wat een bemoediging, hoe diep ik ook wegzink, hoe hard het ook stormt in mijn leven, hoe kolkend en meedogenloos het woeste water ook is, ik hoef niet bang te zijn, want God zal mij redden!

O, ik zal vast en zeker bij tijd en wijle, “kopje onder gaan” omdat ik weer eens last heb van overmoedigheid en zelfoverschatting! Helaas ken ik mijn eigen valkuilen inmiddels welL! Maar ik mag erop vertrouwen en er rotsvast in geloven, dat Hij er altijd zal zijn om mij te redden! Ik hoef niet bang te zijn, al gaat de storm tekeer, zoals het kinderlied ook verwoordt! Het enige wat God van mijn verlangt, is dat ik mijn hand in Zijn uitgestoken hand leg en samen met Hem de stormen trotseer!

En dan verga ik niet, maar dan gá ik!

Ja, dan kan ik zelfs, in geloof en vertrouwen gaan! Want Hij zegt het in Johannes 7:38, als een extra stimulans en aansporing vóór vandaag tot jou en mij: “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in Mij gelooft”.

Wat een troostrijke en hoopvolle belofte ligt hierin voor ons verborgen! Hij baant wegen, dóór de woeste zeeën heen, Hij is het Anker waar wij ons aan kunnen optrekken, en Hij leidt ons veilig naar de overkant! Ja, de toekomst! In gedachten zing ik tot Hem: Ik ben veilig in Jezus’ armen. Veilig ben ik bij Hem. Ik ben veilig in Jezus’ armen. Er is nergens een plek, waar ik zo veilig ben.

 

 

Veilig
Bij Hem
Ondanks de stormen
Hij laat niet los
Rustgevend!

 

Geschreven door Thorinda Koopman