Een goede buur

28 november 2019
Delen via:

Onze eerste buren

Toen wij pas getrouwd waren (meer dan dertig jaar geleden) gingen we in een buitenwijk van een Twentse stad wonen. We waren dolblij met het rijtjeshuis dat we konden huren. Een huis met drie slaapkamers en een grote zolder, een tuin en een schuurtje. We maakten kennis met de buren. Ook jonge mensen, net als wij. ‘Kennen jullie hier al mensen?’, vroeg de buurvrouw aan ons. ‘Nee’, zeiden we, ‘maar we horen bij een kerk en daar zullen we wel mensen leren kennen.’ De buurvrouw zei: ‘Wat moedig van jullie om zoveel vertrouwen te hebben!’ Zij waren zelf niet gelovig, net als bijna alle mensen in de buurt. Toch hadden we goed contact met elkaar.

Naar een heel klein stadje

Na een aantal jaren gingen we verhuizen. Naar een heel klein stadje, iets meer naar het midden van ons land. Een schilderachtig plaatsje met mooie grachtjes en geveltjes. We kochten er een rijtjeshuis. En weer hadden we lieve buren. Opa-en oma-buren die genoten van onze vier kleine kinderen. De ene buurvrouw hield vaak haar hart vast als ze uit het raam keek en onze oudste zoon ‘halsbrekende toeren’ zag uithalen. De andere buurvrouw hield ’s morgens vroeg de wacht bij het grasveld voor ons huis. Ze joeg alle hondenbezitters weg en zei: ‘Hier spelen onze buurkinderen, dus hier mag je je hond niet uitlaten.’

Een ruim huis met een grote tuin

Na een aantal jaren gingen we weer verhuizen. Naar een middelgrote stad in het midden van ons land. We kochten een ruim hoekhuis met een grote tuin. Een heerlijke plek voor onze opgroeiende kinderen. Onze jongens voetbalden graag en er vloog geregeld een bal over de schutting die terecht kwam in de tuin van onze ( weer ) bejaarde buren. De buurman had plezier in onze jongens en gooide de bal met liefde weer terug.

De rollen omgedraaid

Nu zijn mijn man en ik weer samen. De kinderen zijn de deur uit. Onze oude buurman is overleden en in zijn huis wonen nu jonge mensen. Lieve mensen met twee kleine jongetjes. De rollen zijn nu een beetje omgedraaid, zo voelt het. Nu zijn wij de ‘oudere’ buren. We hebben goed contact met elkaar. Als wij met vakantie gaan passen de buren op onze kippen. Het oudste buurjongetje vindt het prachtig om eitjes te rapen.

Burendag

We wonen in een fijne buurt. Waar mensen nog aandacht hebben voor elkaar. Een kaartje bij elkaar in de brievenbus doen bij ziekte of een verjaardag, pakjes voor elkaar aannemen. Voor elkaar klaar staan in geval van nood. Een keer per jaar is er een Burendag waar je elkaar kunt ontmoeten als je dat wilt.

Ik eindig met een tekst uit de bijbel,

Je hebt meer aan een vriend in de buurt dan aan familie ver weg. Spreuken 27:10b


PUUR!vandaag boekentip

buren

‘Het huis op nummer 7’ is een bijzonder huis. Rachel Hauck vertelt in deze meeslepende roman het verhaal van twee vrouwen die, enkel gescheiden door tijd, in hetzelfde huis zichzelf en de liefde leren kennen.

In de lente van 1953 is Everleigh Applegate nog gelukkig getrouwd en pril zwanger. Maar als er een tornado door haar woonplaats raast, verandert alles en ziet Everleighs toekomst er opeens totaal anders uit. Zeven jaar later woont ze nog steeds bij haar moeder, kinderloos en zonder man. Er bloeit voorzichtig iets op tussen Everleigh en haar oude schoolvriend Don Callahan. Maar Everleigh bewaart een geheim dat hun toekomst in gevaar zou kunnen brengen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *