Even helemaal samen

30 april 2021
Delen via:

We vieren voor de tweede keer onze trouwdag in coronastijl. En kijken vooral naar wat wél kan.

Onze auto past net door het hek. We rijden het grind op en zien een vrouw al druk gebarend uit het prachtige witte pand komen. We zijn nog niet uitgestapt of ze begint over de auto en de oplaadmogelijkheden in de buurt. Ze neemt ons mee naar het souterrain en laat onze kamer zien. We zijn nieuwsgierig naar de rest van het gebouw en lopen met haar mee naar boven. Ze vertelt over de verbouwing, het kasteelwaardige behang en de grote lampen waar ze zo lang naar op zoek is geweest.

Tussen neus en lippen door laat ik vallen dat we een nachtje samen weg zijn om onze trouwdag te vieren. ‘Oh wacht, dan heb ik nog een heerlijke wijn voor jullie. Eigenlijk houd ik niet van rosé, maar deze is echt goed.’ We krijgen een fles in onze handen gedrukt terwijl ze de rest van haar prachtige huis annex B&B laat zien. Op de weg naar Haarlem hadden we het er over: waar we allemaal geweest zijn de afgelopen 22 jaar om onze trouwdag te vieren. Dat je aan de bestemming en de lengte van het uitje kon zien in welke fase van ons leven we zaten. Van een heel weekend Parijs of Rome tot een nachtje in Nederland of alleen een avondje bij ons favoriete restaurant. Hoe meer kinderen, hoe meer geregel, en met baby’s en borstvoeding enzo hoefde ik nooit zo ver.

Onze trouwdag was vorig jaar het eerste feestje dat wij anders moesten vieren. ‘Koop lokaal’ en ‘steun de plaatselijke ondernemer’ was toen net het motto en ik had een borreltas vol lekkers besteld bij een restaurant in de buurt. Dit jaar wilde ik graag weg van huis. Ik vind het steeds moeilijker om vol te houden dat je echt nergens heen kan en het leek mij goed om te kijken naar wat dan wél mogelijk is. Een dagje plus nachtje Haarlem, dat ging het worden. Met een kleine hoop dat de terrassen tegen die tijd weer open zouden zijn.

Dat is niet het geval. Een romantisch diner voor twee bestaat dit jaar uit allemaal kleine bakjes met heerlijke hapjes. De fles wijn van de gastvrouw is al snel leeg en we besluiten om tussen de gangen door nog een flesje te gaan halen bij de AH. We zijn in geen tijden na 21 uur op straat geweest, het voelt bijna of we iets doen wat niet mag. We lopen door het mooie Haarlem, rond de prachtige Sint Bavo.

In de supermarkt valt het nog niet mee een besluit te nemen. Rood, wit, bubbels? Net als we een keus gemaakt hebben horen we een stem over de intercom. ‘Houdt u er rekening mee dat we na 20.00 uur geen alcohol verkopen?’ We kijken elkaar aan en schieten in de lach. We waren zo euforisch over de verlengde avondklok dat we helemaal zijn vergeten dat deze maatregel nog wél geldt!

Giechelend lopen we langs de kassa. De caissière stelt ons gerust, we zijn niet de enigen die dachten nog even drank te kunnen halen. Ze wijst naar achter: ‘het staat hier helemaal vol.’

Het maakt niet uit. Het weg zijn, het spontaan dingen kunnen doen, een nieuwe omgeving. Het doet wonderen. Hier kunnen we weer even op vooruit!

St. Bavokerk in Haarlem

Jolette is een nieuwe blogger bij PUUR! Vandaag. De komende weken zul je wat meer van haar lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *