Ik mis je….

19 oktober 2020
Delen via:

​Deze borstkankermaand slaat Nederland de handen ineen om vrouwen met borstkanker te steunen. Jaarlijks verandert het leven van ruim 17 duizend Nederlandse vrouwen – en hun omgeving – dramatisch vanwege de diagnose borstkanker.
(bron: kaf.nl)

Bij PUUR!vandaag staan we graag stil bij borstkanker en wat dit met vrouwen doet. Daarom delen we graag dit gedicht van Trudy Steegman. Heftig, pijnlijk, maar wellicht ook herkenbaar.


Ik mis je handen
Ik mis je blik
Ik mis het strelen
Ik mis …

Langzaam kleed ik me uit
Douchen werd een straf
Stille confrontatie
Met wat er was

M’n ogen vermijden
De spiegel vandaag
Maar m’n handen
Raken, voelen, beoordelen

Ik mis je handen
Ik mis je blik
Ik mis het strelen
Ik mis …

Rauw is de wond
Dieper de pijn
Ik krimp in elkaar
Armen strak om me heen

Kon ik terug
Zou het anders zijn
Was ik dan trots
In plaats van, altijd te klein

Ik hoor je stem
Gaat het wel goed?
De deur veilig op slot
Heer, ik weet niet hoe

Lieverd,
Ik mis je
Laat me delen
Mag ik erin?

M’n armen vallen
Ik kijk naar benee
Rood en vurig
Lelijk zonder zacht en rond

Ik open de deur
En laat me zien
Niet wetend wat het met je doet

Ik mis jou ook
Ik mis je handen
Ik mis je blik
Ik mis je strelen
Ik mis … een stuk ik

Gaan we het redden?
Ik doe m’n best
Vecht met me mee
En huil als ik het niet red

Maar hou me vast
Streel me zacht
Heb me lief
En niet alleen als je het zegt

Ik voel je handen
Ik zie je blik
Ik voel je strelen
Jij en ik

-Trudy Steegman –

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *