In voor- en voorspoed

4 juni 2020
Delen via:

Trouwen en samen een kroketje eten, staan al jaren op mijn wensenlijstje. En onlangs was het zover: ik ben getrouwd!

Van mijn lieve vrienden en familie krijg ik veel aandacht en cadeautjes, die vergezeld gaan met vragen. En die vragen gaan vooral over vorm. ‘Ga je zijn naam dragen?, waar gaan jullie wonen?, hoe zag de taart eruit?, waar komt je jurk vandaan?’

Alleen mijn kersverse schoonouders vragen ‘of we al genoeg ruzie hebben gemaakt’, de vraag die precies de kern raakt van waarom ik zo graag wil trouwen.

Vorm zorgt voor mooie plaatjes

Kijk, vorm is prachtig. Vorm zorgt voor mooie plaatjes en nog mooiere dromen. Ikzelf zie er een beetje uit als Maxima op de huwelijksfoto’s en mijn man heeft ineens verrassend veel weg van Jamie uit Outlander. En toen de Banketbakker liefde in chocola en rood fruit had gevangen, kregen we een prachtige taart om van te smullen.

Mijn ring glinstert in het zonlicht. En het schip waar mijn schipper woont, is de droom van menig vriendin: op het water, een leven puur in de natuur, zwemmen tussen het riet en ja ’s avonds slapen we onder een verlichte sterrenhemel, die ons meevoert naar de oneindigheid die Liefde heet.

We hebben allemaal behoefte aan mooie vormen. Ons hart jubelt als we meegenomen worden naar een mooiere wereld. En zo is het huwelijk een droomplek waar ik zelf ook altijd graag heen wilde reizen. Een droomplek van leven en hoop! Van voorspoed en voorspoed!

Een levenslange verbintenis

Toch is de mooie vorm niet de hoofdreden waarom ik getrouwd wil zijn. De vraag van mijn schoonouders raakt akelig sterk aan mijn diepe verlangen naar een huwelijk: een levenslange verbintenis, die we met de Heer en elkaar aangaan, in voor- en tegenspoed en ook soms maanden en maanden van tegen- en tegenspoed.

Er is een verlangen dat ons als mens allemaal verbindt: Gezien en gewaardeerd worden om wie we werkelijk zijn. Dus niet om wat we doen, maar om wie we zijn. Wie we werkelijk zijn. En we zijn nooit, echt nooit, alleen maar lief, mooi en goed, simpelweg omdat we menselijk zijn. We zijn veel kwetsbaarder dan we denken. We zijn vaker bang dan we zouden willen.

We hebben wensen en verlangens die vaak onder de oppervlakte leven maar wel in ons dagelijks leven hun weg naar buiten vinden. We zijn soms ronduit gemeen en gaan voor eigen gelijk of gewin. We slaan toch net even iets harder terug dan ons geslagen is en we menen er nog recht op te hebben ook.

Geen mooie plaatjes

De momenten dat de ander onze lastige aard ziet, geven geen mooie plaatjes. De keren dat wij de nare aard van de ander zien, al helemaal niet. De vorm houdt hier op en nu vraagt de ware inhoud van onze verbintenis aandacht. Nu wordt het echt en nu wordt het spannend. Want nu lijkt de relatie niet zoveel meer op te leveren en zelfs te verzanden in tegenspoed na tegenspoed. Tijd om afscheid van elkaar te nemen? Maar al te vaak.

Voor mij is het huwelijk een levenslange verbintenis die vraagt om mijn man te zien en te waarderen voor wie hij is – en dat mag best beginnen bij dat ik mezelf ook zie en waardeer om wie ik ben. Soms moeten we verduren, vaak langer dan we wilden. Vaak trekken we laatjes open bij onszelf en de ander, die vol met troep blijken te liggen. Troep waar we last van hebben, troep die we weg willen hebben uit ons leven.

Het geeft rust en ruimte om met de Heer en elkaar af te spreken om levenslang samen te blijven. Om levenslang samen het leven, dat de meest prachtige plaatjes oplevert, te beleven. En ook om samen door de laatjes met troep heen te werken en die laatjes samen schoon te maken of te accepteren dat ze nooit zo schoon zullen worden als we zouden willen.

Voor- en voorspoed

Juist samen de weg van voor- en tegenspoed bewandelen, maakt voor mij het huwelijk een weg van voor- en voorspoed. Te weten dat ik gezien en gewaardeerd word, om wie ik ben. En dat ik een man naast me heb, van wie ik ten diepste mag houden om wie hij is. Om vieze laatjes en prachtige plaatjes.

Onze taart was een tientje. Mijn jurk komt van de H&M en mijn ring is 17 euro. Maar we kochten de taart wel bij de bakker waar ik als 12-jarig meisje al in mijn blauwe regenpak langsfietste. De jurk voelt als een tweede huid en mijn ring? Die lijk ik mijn hele leven al te dragen.

De dag voor ons huwelijk aten we in de auto een kroketje bij een Netto-diesel-pomp. Geen moment om een mooi plaatje van te maken, zou je zeggen. Toch ging bij het eten van onze vette snack mijn diepste wens in vervulling en weet ik dat ik de beste man heb gekozen om mijn leven mee te delen. De man die mij geduldig de tijd geeft en wacht met wegrijden totdat ik mijn kroketje helemaal verorberd heb. De man die voor me bidt en bij me blijft, ook als we tegenspoed ontmoeten. De man die luistert naar mijn eindeloze gekwebbel en glimlacht om wie ik ben.

 


PUUR!vandaag boekentip

voorspoed

Getrouwd zijn voor het leven is een kunst, maar het is beslist haalbaar wanneer je onvoorwaardelijk voor elkaar kiest en bereid bent je te verdiepen in hoe de liefde werkt. Jacoline Steegstra reikt in ‘Liefde kun je leren’ zeven verrassend bruikbare sleutels aan voor een hechte relatie en helpt je om je relatie opnieuw – of misschien wel voor het eerst – bewust vorm te geven.

Bestel dit boek voor €14,99

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *