Olijven in de Bijbel

23 december 2019
Delen via:

De olijfboom maakt zijn debuut als Noach na de zondvloed een duif loslaat om erachter te komen of de aarde alweer droog is en die met een olijftakje in haar snavel terugkeert. Zowel het takje als de duif wordt een symbool van vrede en hoop voor Noachs vermoeide lijf en leden. Op dit prachtige moment stapelt God pax op pax, sjalom op sjalom, vrede op vrede. God grondvest de hoop dat Hij ook ons in de stormen van het leven met zijn diepe vrede zal bewaren.

Olijven blijven op verrassende wijze in de Bijbel opduiken. Als het volk de slavernij in Egypte is ontvlucht, verwerkt God de smaak van olijfolie in het manna. Dat geeft de Israëlieten een mondvol troost, een vertrouwd iets op hun zwerftocht door de woestijn. De smaak kalmeert de pijn van het verleden en bereidt hun smaakpapillen voor op de genezing die in het verschiet ligt. Het beloofde land vloeit over van koren en gerst, wijn en vijgen, granaatappelbomen, olijven en honing.

Ik herinner me dat ik eens in de Bijbel heb gelezen dat de tabernakel en de tempel van Salomo met olijfolie worden verlicht. De permanent brandende olie in de tempel herinnert de Israëlieten voortdurend aan Mozes’ ontmoeting bij de brandende braamstruik en hun moeizame tocht van slavernij naar vrijheid. De olie druppelt langs de kinnen van priesters en koningen, degenen die zijn geroepen om te dienen en het land genezing te brengen. De eerste koning van Israël, Saul, glimt tijdens zijn kroning door de olie, evenals David, die bij zijn zalving door Samuel glanst door het vloeibare goud. De schaapherder-koning verheft de opslag en verzorging van olijven tot een nationale aangelegenheid. Baäl-Chanan krijgt de verantwoordelijkheid voor de olijfgaarden, Joas wordt belast met de opslagplaatsen voor olie.

De priesters gebruiken olijfolie voor de graan- en beweegoffers. De cherubijnen, die hun vleugels beschermend over de ark van het verbond in het heilige der heilige uitspreiden, zijn gesneden uit olijvenhout en ingelegd met goud. En de deuren in de tempel zijn door de timmerlieden versierd met eveneens vergulde, gevleugelde cherubijnen van olijvenhout.

Jesaja profeteert dat uit de stronk van Isaï een telg zal opschieten die ongekende genezing zal brengen. Zijn beschrijving van de scheuten doet denken aan de groeiwijze van een olijfboom. Dit is geen gewone olijftak, maar een waar de Geest van de Heer met kracht, wijsheid en overvloed op zal rusten.

Hoe die telg heet?

Jezus.

Dit is een abstract uit ‘Proef en zie’ van Margaret Feinberg. Deze blog maakt deel uit van een serie, lees HIER het vorige deel, of lees hieronder meer informatie over het boek.


Proef en zie

Proef en zie van Margaret Feinberg is een Bijbelstudieboek met voedsel in de hoofdrol. God is een ‘foodie’, als we Margaret Feinberg mogen geloven. En daar is ook alle bewijs voor. In deze Bijbelstudie ontdek je de rijkdom van wat je elke dag kunt kopen, bereiden en eten. Na dit boek kijk je nooit meer hetzelfde naar wat je in je mond stopt. De auteur neemt je mee op reis, op zoek naar de puurste en mooiste ingrediënten en hun Bijbelse betekenis. ‘Proef en zie’ staat bol van de verhalen en recepten. Het water loopt je in de mond – of maak je er wijn van?

Margaret Feinberg is bekend om haar aanstekelijke manier van vertellen over de Bijbel. Ook in dit boek word je onmiddellijk meegevoerd door haar levenslust en nieuwsgierigheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *