Steeds opnieuw leren ‘zijn’

11 januari 2022
Delen via:

Ik weet het nog goed. Het was in het weekend van de voorjaarsvakantie in februari 2015. Onze dochters gingen logeren bij hun tante en mijn man en ik gingen naar een weekend van Groundwork, de 3-daagse basis training. Ik vond het spannend, tegelijk had ik er ook zin in om aan de slag te gaan met mezelf en eerlijk naar mijn patronen te kijken.

Ik zie mezelf nog lopen en ik hoorde nog de innerlijke stem die een ander voor mij  uitsprak: ‘je bent niet goed genoeg’, ‘je bent niet goed genoeg’. Confronterend om die stem hardop te horen. Het kwam daardoor nog meer binnen.  Ik voelde me steeds kleiner en kleiner. Zelfs zo klein, dat ik er klaar mee was en vanuit mijn tenen kwam het dan ook toen ik terug schreeuwde: ‘wel, ik ben wel goed genoeg, ik mag er zijn, stop!’

Tijdens de drie dagen kwam ik steeds dichter bij mezelf. Zo mooi om te mogen ervaren dat alles van mij er mag zijn. Dat ik mezelf niet hoef te veroordelen, maar dat ik mag leren in Zijn vrijheid te gaan staan.

De dag na de training stond ik in de woonkamer als een winnaar met een gebalde vuist en met beide voeten stevig op de grond en schreeuwde ik : ‘Yes, alles van mij mag er zijn!’ Mijn voornemen was dan ook om gewoon alles er te laten zijn.

Mezelf niet meer veroordelen, maar gewoon zijn.

Ik ben nu ruim twee jaar verder. Wat heb ik in de afgelopen  twee jaren mooie dingen meegemaakt, juist door er gewoon te zijn en niet van alles te moeten van mezelf.

Ik vertrouw op Hem

Sinds begin van dit jaar ben ik gestopt met mijn werk en ben ik thuis voor onze dochters. Gewoon zijn, de lat niet te hoog leggen en genieten van onze mooie meiden.  Het ene moment lukt me dat. Het andere moment vind ik dat lastig en mis ik de waardering die ik in mijn werk wel kreeg. Op zo’n moment vind ik het lastig om positief over mezelf te denken. Het voelt dan zo lang  geleden dat ik het na de Groundwork cursus het uitriep:

‘yes, alles van mij mag er zijn’!

En dan hoor ik een overdenking van Michelle van Dusseldorp:

een storm kan het doel van je leven niet vernietigen, het doel dat je steeds meer op Jezus gaat lijken. De storm kan het ontwikkelingsproces in jou niet vernietigen. Hij laat ons nooit alleen. De storm kan Gods kracht niet vernietigen. Zijn kracht is ook beschikbaar voor ons.’

Jezus laat mij nooit alleen. Ook al voel mij soms onzeker. Zijn kracht is beschikbaar ook voor mij. In Zijn kracht, mag ik weer leren om er gewoon te zijn. Mag ik gewoon gaan. In vertrouwen op Hem. Hij laat alles meewerken ten goede, ook al snap ik zelf niet waarom dingen gebeuren en waarom ik door stormen heen moet. Ik mag mijn doel voor ogen houden, dat ik steeds meer op Jezus mag gaan lijken.


Londen, 1940. Emmy reageert op een advertentie  waarmee naar ze hoopt haar droomcarrière als oorlogscorrespondente in vervulling zal gaan. Ze blijkt brieven te moeten beantwoorden voor de vragenrubriek van een damesblad waar Henrietta Wood de scepter zwaait. Ongepaste brieven dient ze te vernietigen. Maar als Emmy hun soms wanhopige smeekbeden leest, besluit ze deze lezeressen in het geheim terug te schrijven.

 

 

 

 

Reacties (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *