Welk cijfer geef jij jezelf? – Long read

19 augustus 2021
Delen via:

Als je kijkt naar jezelf, welk cijfer geef je jezelf dan? We zijn vaak geneigd onszelf eerder een 6 te geven dan een 9. In Aida’s nieuwe blog legt ze uit waarom en hoe we onszelf een 9 kunnen geven.

Wat we vaak niet door hebben is hoeveel we onszelf eigenlijk veroordelen. Ik ben me daar nooit echt bewust van geweest, totdat ik erop gewezen werd en ik er steeds bewuster van werd. Hoe vaak dacht ik wel niet: ‘Dat lukt me toch niet’ of ‘Wat ben ik toch stom geweest. Had ik maar…’ Door deze dingen over mezelf te denken heb ik mezelf een hele hoop ontnomen de afgelopen jaren. Meer dan dat ik beseft heb. Ik geef mezelf, veelal onbewust, als cijfer een 6. Terwijl God het omgekeerde ziet en mij als een 9 ziet. Alleen waarom ik zie alleen die 6 en geen 9?

Wat heeft het voor zin?

De afgelopen jaren ben ik veel bezig geweest met mezelf te ontwikkelen en te ontdekken wie ik ben. Ik ben door heel diepe dalen gegaan, maar ik ben daar weer sterker uit gekomen. Op het moment zelf heb ik er vaak over gedacht om het op te geven, maar God tilde me iedere keer weer op als ik zelf niet meer verder kon. Soms wilde ik ook gewoon niet meer verder in mijn proces, want het kostte me zoveel energie om door te gaan. Ik dacht: Wat heeft het voor zin? Het gaat toch niet werken voor mij.

Maar dat zijn allemaal leugens. Daar ben ik me bewust van. Dat is niet Gods waarheid, dat is wat de vijand mij wil doen geloven. Zodra ik ergens in wandel om te herstellen of te groeien, dan volgt er weer een geestelijke strijd. Leugenachtige gedachten die binnenkomen, die mij proberen te weerhouden om door te gaan.

Heel subtiel komen er afleidingen

Gelukkig is God sterker dan de leugens en Hij vindt altijd weer een weg in mij om het vuurtje van doorzetten weer aan te wakkeren. Dat kan door een mooie tekst zijn, door een boek dat ik op het juiste moment lees of door een online bijbelstudie die ik bekijk. God spreekt namelijk tot jou op een manier die bij jou past.

Het besef dat ik het niet zonder Hem kan en ook niet wil, wordt steeds groter. Maar ik ben ook eerlijk om te zeggen dat ik die dingen soms laat versloffen. Ik weet dat bijvoorbeeld Gods Woord lezen goed voor mij is, maar heel subtiel volgen er andere afleidingen op mijn pad en na verloop van tijd merk ik ineens op dat ik in een negatieve spiraal van denken terecht ben gekomen.

Zie jij een 6 of een 9?

Onlangs werd de volgende vraag gesteld: ‘Zie jij jezelf als een 6 of een 9?’ Afhankelijk van hoe je naar het cijfer kijkt, zie je een 6 of een 9. Beide interpretaties kloppen. Ik was ervan overtuigd dat ik mezelf nu wel als een 9 zou zien. Alleen toen ik heel eerlijk naar mezelf ging kijken kwam ik daar toch op terug. Want hoe vaak heb ik niet het idee dat ik faal en vind ik mezelf een loser? Als je jezelf als een 9 zou zien dan zou je jezelf toch geen loser noemen?

Ik vind het een enorme uitdaging om mezelf te zien zoals God mij ziet en mezelf een 9 te geven. In ons aardse denken vinden we overal iets van en zijn we, zonder dat we het altijd bewust door hebben, constant bezig met het scannen van onszelf en kunnen we daar hele analyses van gaan maken. Is hetgeen wat ik gedaan heb wel het juiste? Had ik dat niet anders moeten aanpakken? Hoe kan ik ervoor zorgen dat het wel succesvol wordt? Ik had hele andere keuzes moeten maken in het verleden. En ga zo maar door.

Hierdoor kunnen we zo verstrikt raken in onze zelfanalyses dat we vergeten omhoog te kijken, naar God. We blijven hangen in de had-ik-dit-maar-anders-gedaan-houding en zijn daardoor enorm op onszelf gericht. Genade is ver te zoeken en we zijn erg hard voor onszelf.

Stop met jezelf willen bewijzen

Vanuit mijn eigen ervaring kan ik je vertellen dat die houding me totaal niks gebracht heeft. Integendeel: ik verkramp en daardoor komt er juist niks meer uit mijn handen. Ik raak leeg, uitgeput en raak steeds meer verstrikt in het negatief denken. Ook voel ik de spanning in mijn lichaam steeds verder toenemen en daardoor ervaar ik meer pijnklachten. Herkenbaar?

Wij mogen leren om onszelf te zien zoals God ons ziet. Wij hoeven onszelf niet te bewijzen. Voor onszelf niet, maar ook voor Hem niet. Dus daar mogen wij ook stoppen. Op het moment dat we onszelf als een zesje blijven zien dan ontnemen we onszelf ook een hele hoop. Want doordat je denkt dat je iets toch niet kan, is de kans groot dat je uitdagingen en kansen uit de weg gaat. Of dat je er verkrampt in gaat, waardoor je krijgt wat je al dacht te ontvangen.

Zet je excuses aan de kant

Wij zitten vaak onze eigen dromen en passies in de weg. We willen, vaak uit onwetendheid, de schuld buiten onszelf leggen: God luistert niet naar mij. Mijn omgeving steunt mij niet en daarom… Mijn man denkt hier anders over, dus… Ik kan het toch niet.
Allemaal belemmerende gedachten die jou ervan kunnen weerhouden om je droom of passie achterna te gaan. Alleen, en dit bedoel ik niet vervelend, dit is een vorm van een excuus. Geloof mij, ik heb ook zat excuses hoor! Dus je bent zeker niet de enige hierin.

Maar wij mogen deze excuses aan de kant gaan zetten. God luistert wel naar ons, maar hoe kunnen wij Zijn gunst ontvangen als wij ervan overtuigd zijn dat het wij niet waard zijn om het te ontvangen? Dat zou hetzelfde zijn als dat iemand jou een cadeautje geeft en dat jij dan zegt: ‘Nee sorry, ik kan dat niet aannemen’, en het cadeautje vervolgens afhoudt. Dan kun je achteraf wel zeggen dat diegene jou nooit een cadeautje heeft gegeven, maar als jij het steeds weer afhoudt dan heb je nooit het cadeautje ontvangen, maar diegene heeft wel geprobeerd om het aan jou te geven.

Wil jij gaan ontvangen?

En ja, jouw omgeving kan er ook iets anders van vinden en denken, maar is dat dé waarheid? Jij mag vallen en weer opstaan. Je mag jouw eigen pad bewandelen en ontdekken wie jij bent. Jij hoeft je niet aan te passen aan de meningen van anderen. Maar als jij jezelf als een zesje ziet dan blijf je twijfelen aan jezelf, wil je niet falen en daardoor ben je sneller geneigd om te gaan varen op de meningen van anderen.

Ik ben hier ook nog steeds lerende in, maar jij en ik zijn het allebei waard om onze dromen en passies na te gaan jagen. Dit hoeft niet perfect en dat mag met vallen en opstaan gaan. God heeft deze in je hart gelegd en Hij zou niks liever willen dan jou helpen hierin. Dus stop met het maken van excuses en ga stapjes zetten samen met Hem. Wij hoeven het niet alleen te doen. Laten we het cijfer 6 andersom gaan leren zien. God heeft zoveel voor ons klaar liggen, maar ben jij er klaar voor om het te gaan ontvangen? Is het makkelijk? Nee. Onmogelijk? Zeker niet! Gun jezelf de tijd en ruimte hierin en vraag hulp als je dat nodig hebt. Jij bent het waard!


Hoe kijk jij naar jezelf? Wat zie je als je in de spiegel kijkt? Hoe kijkt God eigenlijk naar jou? Wat ziet Hij als je voor Hem staat? En hoe leer je door Zijn ogen naar jezelf te kijken? Waar zoek jij je identiteit in, en wat is de waarheid over jou? De boodschap die Marianne Grandia uitdraagt in haar romans en spreekbeurten nu voor het eerst in een handzaam en praktisch boekje.

Marianne Grandia is bekend als auteur van drie zeer succesvolle romans: Witter dan sneeuw, Lenteregen en Hemeldauw. Ze won meermalen de publieksprijs voor het christelijke boek. Ook is ze een veelgevraagd spreekster op vrouwenevents en conferenties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *