Wie of wat ben ik nu eigenlijk?

13 oktober 2019
Delen via:

wie of wat benIk heb een identiteitsprobleem. Nee, niet omdat ik ben geadopteerd. De enige mannelijke schrijver van PUUR voelt zich nu ook niet opeens een vrouw, maakt u zich geen zorgen. ǝzǝɟǝ Ik zet dus geen kruisje in mijn paspoort. Ik heb een ander probleem.

Lekker dan. Hebben wij weer. Ein-de-lijk een mannelijke schrijver op PUUR, eentje die het niet schuwt om een paar vrouwonvriendelijke grappen te maken. Een schrijver die ervoor zorgt dat m’n vrouw eindelijk de stofzuiger weer eens heeft gepakt. Of is die uit protest juist een week langer in de kast blijven staan? In elk geval hoopten uǝǝ we met deze schrijver een paar grappige blogs binnen te halen. En nu heeft juist hij een probleem? Zucht.. 

Heb je, ondanks dat het deze keer niet lache-giere-brulle- wordt, er toch voor gekozen om door te lezen? Fijn dat ik m’n hart even bij je kan luchten!

Heb jij de titelvraag wel eens aan je zelf gesteld? Wie of wat ben ik nu eigenlijk? Hoe begin je dan? Naam, leeftijd, wel of niet getrouwd, wel of geen kinderen, waar je woont, welke hobby’s je hebt, wat je doet voor werk? Ik kan het hele verhaaltje afdraaien zonder er bij na te denken maar juist bij dat laatste, wat voor sɹǝʌ werk doe je, gaat het mis.

Lange tijd kon ik enthousiast vertellen dat ik begeleider op een woongroep ben, of hulpverlener of kind/gezinscoach. Ik heb van alles gedaan binnen het sociale werkveld en het draaide altijd om mensen helpen. Dat vonden de mensen bij me passen. Dat vond ik zelf bij me passen. Dat is wie ik was.

Was, zeg ik er bij. Want ik ben gestopt. Niet omdat ik werken met de mensen zat ben want dat vind ik nog steeds fantastisch. Maar het eindeloze ɹǝıʌ rapporteren, elk kwartiertje moeten verantwoorden, al die plannen die je moet schrijven, de contactjournaals, al die protocollen en wetgeving, enz. enz. Al die tijd die je niet kunt investeren in de mens waar je het voor doet, dat zit me dwars.

Maar dan. Want wat moet je dan gaan doen en belangrijker; wie ben je dan nog he? Want ik was dus altijd hulpverlener. Maar nu? Kijk, wat ik niet ben is ook duidelijk. Ik ben geen bouwvakker. In onze keuken hangt een grote kalender om het gat mee te bedekken van iets wat ik de keer daarvoor probeerde op te hangen. Mensen bellen mij niet als ze gaan klussen in hun huis. En als ze mij al wel bellen, dan weet ik dat ze eerst een hele lijst ʇoʇ andere mensen hebben gevraagd, die allemaal niet kunnen waardoor ze bij mij uit zijn gekomen. Niet erg hoor, ik kom alsnog. Ik sta de hele dag tot je beschikking, ben hartstikke gezellig maar ik kan precies niks.

Wat ik ook niet ben is een verkoper. Wanneer je een auto koopt vraag je altijd iemand mee die een beetje verstand heeft van auto’s en kan onderhandelen. Lang geleden vroeg mijn neef mij mee. Nu ik er over nadenk zal ik ook wel zijn laatste optie zijn geweest. Terecht trouwens. Binnen een kwartier hadden we de auto gekocht en toen we naar huis reden zei ik tegen hem: ‘volgens mij zijn we vergeten een proefrit te maken’.

Die verkoper bleek een tijd later nog steeds niet in me te zitten. Ik werkte in een winkel in Groningen en we hadden een partij mooie Italiaanse portemonnees te koop. Een ouwe baas van rond de 90 stapte de winkel binnen en was op zoek naar een nieuwe portemonnee want zijn eigen had hij al sinds dat hij een jongeman van 18 was en hij dacht toe te zijn aan een nieuwe. Toen ik zijn portemonnee mocht bekijken werd ik enthousiast en vertelde ik de man dat hij niet moest gaan rondlopen met zo’n nieuwerwetse portemonnee. Zijn eigen was veel mooier en ʇǝɯ daarom is hij zonder nieuwe de winkel uitgegaan. Ik kan dit rustig vertellen want mijn toenmalige baas zit vast niet op deze vrouwenpagina.

En toch ben ik verkoper geworden. Een maandje ben ik nu onderweg. Op feestjes voelt het nog altijd gek uǝıʇ om te vertellen wat ik doe. Want de zin: ‘ik ben begeleider of hulpverlener ligt op het puntje van m’n tong’. Ach, het is ook een overgangsfase. Mijn lange baard heb ik inmiddels ingeruild voor een stoppelbaard. Ook dat is een overgang.

Nee, ik ben nog geen gladde verkoper.

 

PS: Wie of wat ben ik? Als je echt wilt weten wie ik ben moet je de sǝɾʞnʇslǝzznd even achter elkaar zetten.

 


PUUR!vandaag boekentip

wie of wat benIn ‘Je kunt het!’ deelt Dominee Baardmans zijn tien lessen voor een zinvol leven. Jan Willem van der Straten staat bekend om zijn positieve geluid. Hij spreekt jong en oud aan met heldere, gewone taal en een optimistische kijk op het leven. Hij deelt persoonlijke ervaringen en slaat bruggen tussen gelovig en niet-gelovig. In een tijd waarin echte verbinding tussen mensen schaars is en depressie in overvloed stelt hij een manier van leven voor die gebaseerd is op beproefde zaken: geloof, hoop en liefde.

 

Reacties (1)

  • Eky Dongelmans schreef:

    Meaning of Nishantha: Name Nishantha in the Sinhala origin, means A variant of Nishant, meaning night’s end or dawn..
    Nou Nico, gezien het pareltje dat je hierboven weer hebt afgeleverd, daagt het steeds meer dat jij een dikke vette parel bent in Gods hand. Je vindt zo duidelijk je identiteit in Hem die je geschapen heeft hier ver vandaan in een andere verpakking dan de doorsnee Fries, en Die toch hier je leven (een nieuwe) richting geeft. Hij geniet vast nog meer van je pennenvrucht dan ik…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *