Uitnodiging dag 10 – Waarom is vergeven zo moeilijk?

/uitnodiging-dag-10-waarom-is-vergeven-zo-moeilijk/

‘VANDAAG BEVINDEN WE ons op het pad van genezing dat dit gedeelte van jouw reis zal afsluiten. Niet alleen voor jou, maar ook voor anderen. Vandaag werpen wij een grote
steen in het meer en de rimpelingen die dat veroorzaakt, zullen plekken bereiken die jij niet hebt verwacht. Je weet al wat ik wil, nietwaar?’
‘Ik ben bang van wel,’ mompelde Mack en hij voelde zijn emoties naar boven komen, alsof ze van achter een gesloten deur in zijn hart naar buiten sijpelden.
‘Zoon, spreek het maar uit, benoem het maar.’

  1. Zijn er zaken die jij diep hebt weggestopt, dingen die je zou moeten uitspreken tegen God, tegen anderen, tegen jezelf?

ER WAS GEEN houden meer aan toen hete tranen over zijn gezicht begonnen te stromen en Mack tussen zijn snikken door begon uit te spreken: ‘Papa, hoe kan ik ooit de hufter die mijn Missy heeft vermoord vergeven? Als hij nu hier was, weet ik niet wat ik hem zou aandoen. Ik weet dat het niet goed is, maar ik wil hem net zo veel pijn doen als hij mij heeft gedaan… Al kan ik geen genoegdoening krijgen, ik wil nog steeds wraak nemen.’
Papa liet de storm gewoon uitrazen, tot en met de laatste zucht.
‘Mack, om die man te kunnen vergeven is het nodig dat je hem loslaat en aan mij geeft, zodat ik hem kan verlossen.’
‘Hem verlossen?’ Mack voelde opnieuw het laaiende vuur van zijn woede en pijn. ‘Ik wil niet dat u hem verlost! Ik wil dat u hem pijn doet, hem straft, hem in de hel gooit…’ Zijn stem stierf weg.

  1. Denk na over wat Mack hier eist – en jij misschien ook wel – gerechtigheid of op zijn minst genoegdoening.

‘IK ZIT VAST, Papa. Ik kan gewoon niet vergeten wat hij heeft gedaan, hè?’ zei hij smekend.
‘Vergeven is iets anders dan vergeten, Mack. Vergeven is dat je de keel van die ander loslaat.’

  1. Waarom is vergeven zo moeilijk?

‘MAAR IK DACHT dat u onze zonden vergeet?’
‘Mack, ik ben God. Ik vergeet niets. Ik weet alles. Als ik dus vergeet, is dat omdat ik ervoor kies om mezelf een beperking op te leggen. Zoon,’ Papa’s stem werd zachter en Mack keek hem aan, recht in zijn diepbruine ogen. ‘Door wat Jezus heeft gedaan is er nu geen wet meer die eist dat ik jullie zonden in gedachten houd. Ze zijn weg, voor jou en voor mij, en ze zijn niet langer een blokkade binnen onze relatie.’
‘Maar deze man…’
‘Hij is toch óók mijn zoon. Ik wil hem verlossen.’
‘Dus…? Ik moet hem gewoon vergeven en alles is goed… en we worden maatjes?’ stelde Mack voorzichtig maar sarcastisch vast.
‘Jij hebt geen relatie met deze man, althans nog niet. Vergeving brengt geen relatie tot stand. In Jezus heb ik alle mensen hun zonden tegen mij vergeven, maar slechts een aantal kiest voor een relatie met mij.’

  1. Reflecteer over vergeven, vergeten en relatie.

‘MACKENZIE, ZIE JE niet dat vergeving een ongelooflijke kracht is? Een kracht die jij met ons deelt, een kracht die Jezus geeft aan allen in wie hij woont, zodat er verzoening kan komen?
Toen Jezus degenen die hem aan het kruis nagelden vergaf, waren ze hem niets meer schuldig en mij ook niet. In mijn relatie met die mannen zal ik nooit meer terugkomen op wat ze hebben gedaan, ik zal hen nooit beschaamd maken of ze in verlegenheid brengen.’

  1. Overpeins de kracht van vergeving en verzoening.