Uitnodiging dag 11 –> Gods verzoening

IK GELOOF NIET dat ik zoiets ooit zal kunnen doen,’ antwoordde Mack zacht.
‘Ik wil dat je het wel doet. Vergeving is in de eerste plaats voor jou, de vergever,’ antwoordde Papa, ‘om je los te maken van iets wat jou levend verslindt. Iets wat jouw vreugde en de mogelijkheid om echt en open lief te hebben, vernietigt. Denk je dat het deze man iets kan schelen dat jij deze pijn ervaart en deze kwelling moet doorstaan? Wat hem bezighoudt, is dat hij volkomen beheerst wordt door wat hij heeft gedaan. Wil jij dat niet een halt toeroepen? Door dat te doen zul je hem verlossen van de last die hij met zich meedraagt, bewust of onbewust, of hij dat nu erkent of niet. Wanneer je ervoor kiest om de ander te vergeven, houd je pas echt van hem.’

  1. Zijn er mensen in jouw leven die jij maar moeilijk kunt vergeven? Neem de tijd om zelf met Papa in gesprek te gaan over dit onderwerp.

‘IK HOUD NIET van hem!’
‘Niet op dit moment, nee. Maar ik wel, Mack, niet vanwege wat er van hem is geworden, maar vanwege het gebroken kind dat zo verworden is door pijn. Ik wil jou helpen die vergevende houding aan te nemen die meer kracht vindt in liefde dan in haat.’

  1. Neem jouw leven en je interactie met anderen diepgaand onder de loep. Hoe snel verval jij in woede, wrok, misschien zelfs haat? Reflecteer over de macht van woede en haat tegenover de macht van liefde en vergeving.

‘MACKENZIE,’ KLONK PAPA’S stem gedecideerd. ‘Ik heb je al verteld dat vergeving geen relatie oplevert. Als mensen niet de waarheid spreken over wat ze hebben gedaan en innerlijk niet veranderen, is een relatie van vertrouwen onmogelijk. Als je iemand vergeeft, spreek je die persoon vrij van veroordeling, maar zonder een echte verandering kan er nooit een echte relatie tot stand komen.’
‘Dus vergeven eist niet van me dat ik doe alsof zijn wandaad nooit heeft plaatsgevonden?’
‘Hoe zou je kunnen? Je vergaf gisteravond je vader. Zul je ooit vergeten wat hij je heeft aangedaan?’
‘Ik denk van niet.’
‘Maar nu kun je van hem houden terwijl je nog wel weet wat hij gedaan heeft. Dat komt doordat hij is veranderd. Vergeving vraagt absoluut niet dat je degene moet vertrouwen die je hebt vergeven. Maar als ze uiteindelijk belijden dat ze fout zijn geweest en ze hebben daar berouw over, dan zul je het wonder in je hart ontdekken dat je in staat stelt om naar die ander toe te stappen en een brug van verzoening te slaan tussen jou en hem.’

  1. Is er in jouw leven iemand die je eigenlijk moet maar niet kunt vergeven, en die je misschien ook nog niet zou moeten vertrouwen? Denk na over vergeving en wijze, gezonde grenzen. Onthoud dat vergeving vooral bedoeld is om jou, de vergever, te bevrijden. Onthoud ook dat verzoening intensief twee richtingsverkeer is. Er moet weer vertrouwen groeien, iets wat van degene die gekwetst is geëist noch verwacht wordt. Laat je door Papa bijstaan als je in gedachten met deze persoon bezig bent. Hij wil je graag helpen zicht te krijgen in de kwesties rond vergeving en verzoening die diep vanbinnen bij jou spelen.

‘PAPA, IK GELOOF dat ik snap wat u bedoelt. Maar het voelt net alsof ik deze kerel laat ontsnappen als ik hem vergeef. Hoe kan ik hem verontschuldigen voor wat hij heeft gedaan? Is het wel eerlijk tegenover Missy als ik niet meer kwaad op hem ben?’
‘Mackenzie, vergeving verontschuldigt niets. Geloof me, deze man is allerminst vrij. Maar het is niet jouw taak om daar een oordeel over te vellen. Laat dat maar aan mij over.’

  1. Vrije ruimte voor overdenking.

‘EN WAT MISSY betreft, zij heeft hem al vergeven.’
‘Werkelijk?’ Mack keek niet eens op. ‘Hoe kon ze dat doen?’
‘Omdat ik in haar ben. Dat is de enige manier waarop echte vergeving kan plaatsvinden.’
Mack voelde hoe Papa naast hem op de grond kwam zitten, maar nog steeds keek hij niet op. Toen Papa zijn armen om hem heen sloeg, begon Mack te huilen. ‘Laat het maar komen,’ hoorde hij Papa fluisteren, en even later was hij daartoe in staat. Hij deed zijn ogen dicht en de tranen stroomden over zijn gezicht. Missy en de herinneringen aan haar doorspoelden zijn geest: beelden van kleurboeken en kleurpotloden en verscheurde en bebloede jurkjes. Hij huilde tot hij alle duisternis had uitgehuild, elk verlangen en elk verlies, totdat er niets meer overbleef.
Met zijn ogen dicht schokte hij van voor naar achteren. ‘Help me, Papa. Help me!’ smeekte hij. ‘Wat moet ik doen? Hoe moet ik hem vergeven?’
‘Zeg het tegen hem.’

  1. Laat je omhullen door Gods nabijheid en laat je door Hem helpen om te vergeven. Vrije ruimte voor overdenking.