Auteur:
Publicatiedatum:
5 dagen geleden

Zomer. Zomer. Literaire zomer!

Natuurlijk hebben we ook mensen in ons midden die van literatuur houden. Hardcore literatuur. Ik denk zelfs dat we er allemaal helemaal dol op zijn! Daarom hieronder vier hoogtepuntjes  van een jeugdige literatuurhardcorepersoon. En natuurlijk, alleen de voorkanten die bij haar in de kast staan, zijn goed genoeg om hier te delen 🙂 Veel leesplezier, veel intrigerende momenten en veel sublieme ervaringen toegewenst! Het zijn geladen boeken, wat moeilijker te lezen dan het gemiddelde boek, maar desondanks nog zeer de moeite waard!

A single man

A single man is een boek van Christopher Isherwood, geschreven in 1964. Het gaat over George, professor Engelse literatuur in Californië. Dit boek volgt één dag van zijn leven, nadat zijn partner is overleden. Het laat zien hoe George strijdt om de dag door te komen, hoe hij moet vechten en hoe hij steeds weer terugdenkt aan de momenten dat ze nog samen waren. Het laat niet alleen de eenzaamheid zien, maar ook de verschillende momenten waarop er onverwachts een zonnestraal door de wolken kan komen. In het verhaal zit een diepe thematiek: verlatenheid, homofiele verlangens en rouwverwerking, maar het verhaal sleept je mee in de menselijke psyche, van de donkere kant naar de lichte kant. Daardoor valt het boek je rauw op je dak, maar als je het uit hebt, kom je erachter dat je George nooit meer zou kunnen loslaten. Het boek is in 2009 verfilmd, allereerst als reclame voor de herenpakken in de film, maar doordat het een zinderend succes werd, heeft de film 36 (!) prijzen gewonnen. Het is een typisch literaire verfilming, een beetje traag maar druipend van goede beelden en overladen met nostalgie.

It takes time in the morning for me to become George, time to adjust to what is expected of George and how he is to behave. By the time I have dressed and put the final layer of polish on the now slightly stiff but quite perfect George I know fully what part I’m supposed to play.

 

Pale Fire

Vladimir Nabokov (1899-1977) stamt uit een Russische aristocratische familie die, met achterlating van al haar bezittingen, in 1917 naar het Westen vluchtte. Nadat Nabokov in de jaren dertig aanvankelijk in Duitsland woonde, week hij later uit naar Parijs. Het feit dat zijn vrouw Véra joodse was speelde daarbij een belangrijke rol. Na het bombardement op Rotterdam van 10 mei 1940 zag Nabokov in dat zijn vrouw en hij ook in Frankrijk niet langer veilig zouden zijn en vluchtte het gezin met een van de laatste boten via de haven van Saint-Nazaire naar Amerika. Het enorme succes van Lolita (1955) maakte hem financieel onafhankelijk. In 1959 verhuisde hij naar Zwitserland. Bleek vuur (Pale Fire) is misschien wel het moeilijkste boek dat hij ooit geschreven heeft. Het is een kruising tussen roman en gedicht. Het leest als een trein, maar blijft je dagen achtervolgen. De hoofdpersoon is een professor literatuur (jaja, alweer!) die zijn dochter verliest omdat ze zelfmoord pleegt. Het is een overdenking over het leven en de dood op een alledaagse manier. Het boek is ook in het Nederlands verschenen.

All colors made me happy: even gray.

 

Alles is verlicht

Een jonge Amerikaan, Jonathan, reist naar het platteland van Oost-Europa. Daar gaat hij op zoek naar de vrouw die, zo is hem verteld, zijn grootvader uit handen van de nazi’s heeft gered. Vergezeld door de onvergetelijke Alex, zijn jonge Oekraïense tolk die behept is met een komisch spraakverwarrend accent, maakt Jonathan een donquichotachtige zoektocht door een verwoest landschap, terug naar een onverwacht verleden. Een prachtig boek die zich bezighoudt met de effecten van de tweede wereldoorlog op de derde generatie.

If there is no love in the world, we will make a new world, and we will give it walls, and we will furnish it with soft, red interiors, from the inside out, and give it a knocker that resonates like a diamond falling to a jeweller’s felt so that we should never hear it.

 

Het gele behang

‘Het gele behang’ (1892) van Charlotte Perkins Gilman is het beklemmende verhaal van een geesteszieke vrouw. Het is een klassiek verhaal binnen de feministische en gothic literatuur, waarin horror en romantiek gecombineerd worden.In ‘Het gele behang’ stelt Gilman het gebrek aan zeggenschap van vrouwen over hun eigen leven en de weerslag hiervan op hun geestelijk en fysiek welbevinden, in de 19e eeuwse Amerikaanse maatschappij, aan de kaak.Het verhaal vertoont veel raakvlak met Charlotte Perkins Gilman’s eigen leven. Na de geboorte van haar dochter onderging ze een postnatale depressie. Ze werd behandeld door, de in het verhaal genoemde arts, Weir Mitchell. Hij schreef haar een rustkuur voor: “een zo huiselijk mogelijk leven, zonder potlood, pen en penseel.”

John laughs at me, of course, but one expects that in marriage.

Geschreven door Marianne Florijn